Ditari I Ana Frank Analiza

Si do të ishte jeta e Anës nëse ajo do të kishte mbijetuar dhe do të realizonte ëndrrën e saj për t'u bërë shkrimtare e famshme?

Një kontrast i fortë vihet re midis groteskës së luftës dhe humanizmit të Anës. Ajo shkruan: "Edhe pse jam në fshehje, më duhet të besoj se njerëzit janë ende të mirë në thelb të tyre". Kjo frazë përmbledh esencën e veprës; Ana refuzon të lërë errësirën e nazizmit ta shndërrojë atë në një qenie të urrejtjes. Ajo zgjedh shpresën, duke ruajtur pastërtinë morale përkundër poshtërsisë që e rrethon. ditari i ana frank analiza

Ajo që e bën magjepsëse analizën letrare të këtij ditari është fakti se Gjatë qëndrimit në fshehje, ajo dëgjon në radio (nga Radios Orange) se qeveria holandeze në mërgim po kërkon dëshmi të shkruara për vuajtjet e luftës. Kështu, Ana fillon të rishikojë dhe rishkruajë fletoret e saj, me qëllim publikimin e tyre pas luftës. Si do të ishte jeta e Anës nëse

Në hyrjet e saj të fundit, ajo rrëfen se ndihet sikur ka "dy Ana": njëra sipërfaqësore dhe e gëzuar, dhe tjetra më e thellë dhe serioze, të cilën ia tregon vetëm ditarit. Shpresa kundrejt Mizorisë: Kjo frazë përmbledh esencën e veprës; Ana refuzon

Citati më i famshëm i Anës: Ky është një pikë që ndan opinionin në analizat letrare. Disa kritikë e shohin këtë si naive. Por në kontekstin e shkrimit të saj, kjo nuk është naive – është një akt rezistence. Të besosh tek e mira kur përjeton të keqen absolute është një zgjedhje filozofike.

Kur Otto lexoi ditarin, ai u trondit. Ai nuk e njihte Anën që shkruante – një vajzë më e thellë, më kritike dhe më e talentuar sesa ajo që ai kishte parë në shtojcë. Pa këtë ditar, ne do të kishim vetëm statistika: 6 milionë hebrenj të vdekur. Me këtë ditar, ne kemi një fytyrë, një zë dhe një shpirt .